"Το μυαλό του παιδιού δεν είναι δοχείο που πρέπει να το γεμίσεις αλλά φωτιά που πρέπει να την ανάψεις".
Πλούταρχος

Οι σταυροφορίες

0 σχόλια

View more presentations from athper

Οι Βυζαντινές σημαίες

0 σχόλια


Η ιστορία των βυζαντινών σημαιών είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και εθνικοϊστορικά σημαντική. Αρχικά, το Βυζάντιο χρησιμοποιούσε τη ρωμαϊκή σημαία, που σύμφωνα με την παράδοση σχεδίασε ο στρατάρχης Μάριος (157-86 π.Χ.) και έφερε την ονομασία σίγνο (signum). Η σημαία αυτή, η οποία ήταν κόκκινη και έφερε ασημένιο αετό με ανοικτές φτερούγες και χρυσούς κεραυνούς στα νύχια του, αποτελούσε ίσως το μοναδικό πράγμα που δεν άλλαξε στην πολυτάραχη Ρώμη, η οποία άλλαξε τόσες μορφές πολιτεύματος και υπέφερε αιματηρές και απειλητικές εμφύλιες και πολέμιες συγκρούσεις. Η μοναδική τροποποίηση που έγινε στη ρωμαϊκή σημαία ήταν να μεταβληθεί το χρώμα του αετού σε χρυσό και, ταυτόχρονα, να στερηθεί τους κεραυνούς του κατά την εποχή του αυτοκράτορα Αδριανού (117-138 μ.Χ.). Οι βυζαντινοί ονόμαζαν την κόκκινη αυτή σημαία φοινικίδα, λόγω ακριβώς του χρώματός της.
Η πρώτη καθαρά βυζαντινή σημαία σχεδιάστηκε το 312 μ.Χ., όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος (306-337), προετοιμάζοντας το στρατό του για να αντιμετωπίσει τον τύραννο Μαξέντιο, είδε θεϊκό οιωνό, ένα φωτεινό σταυρό να λάμπει στο μεσημεριάτικο ουρανό με την επιγραφή "EN ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ", τερματίζοντας τη χρήση της(ειδωλολατρικής) ερυθράς σημαίας με τον αετό.
Τη νέα σημαία που σχεδίασε ονόμασε λάβαρο και μ' αυτήν νίκησε στις 26 Οκτωβρίου του 312 στον Τίβερη ποταμό. Έκτοτε, κάθε δυναστεία του Βυζαντίου χρησιμοποιούσε και τη δική της ιδιόμορφη σημαία· ανάμεσα στα σύμβολα που χρησιμοποιούνταν ήταν η ημισέληνος, η ανεστραμμένη ημισέληνος, ο σταυρός, το χριστόγραμμα κ.τ.λ.
Το ρωμαϊκό αετό στη βυζαντινή σημαία επανέφερε ο αυτοκράτορας Ιουλιανός (361-363), γνωστός και ως Αποστάτης ή Παραβάτης (λόγω των ειδωλολατρικών του αντιλήψεων), ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων στην Κωνσταντινούπολη. Μετά το θάνατό του, το μισητό πλέον μισοφέγγαρο (υπήρξε το έμβλημα της θεάς Αρτέμιδος) διαγράφηκε από τη σημαία, διατηρήθηκε όμως ο περήφανος αετός που έβλεπε δεξιά, ο οποίος και αποτελούσε άρρηκτα συνδεδεμένο σύμβολο με τους Έλληνες και το Βυζάντιο. Όμως, η μεγάλη αλλαγή στη βυζαντινή σημαία, η οποία και της έδωσε την τελική της (με μικρές παραλλαγές) μορφή, έγινε στα χρόνια του Ισαάκιου Κομνηνού (1057-1059). Ο φωτισμένος αυτός αυτοκράτορας καταγόταν από Οίκο της Παφλαγονίας, όπου στην πόλη Γάγγρα υπήρχε ο θρύλος της ύπαρξης φτερωτού αετόμορφου και δικέφαλου θηρίου (γνωστού ως Χάγκα), το οποίο και κοσμούσε το θυρεό του κτήματος της οικογένειάς του στην Καστάμονη. Έτσι και ο Ισαάκιος το χρησιμοποίησε ως έμβλημα του Βυζαντίου, πάνω σε κίτρινο φόντο, θέλοντας να κυβερνήσει υπό την ηθική προστασία του. Δε συνάντησε καμία αντίσταση, αφού ο αετός της σημαίας είχε ήδη δεχθεί τόσες πολλές τροποποιήσεις.
Το ίδιο ακριβώς έμβλημα χρησιμοποίησε και το Οικουμενικό Πατριαρχείο (προσθέτοντάς του μία ποιμαντορική ράβδο στο αριστερό του πόδι και ένα αυτοκρατορικό σκήπτρο στο δεξί), απ' όπου το οικειοποιήθηκαν οι Φράγκοι και οι Έλληνες το 1204 με την πρώτη άλωση της Πόλης. Τότε άρχισε να χρησιμοποιείται από το Θεόδωρο Λάσκαρη Α΄ (1204-1222) στη Νίκαια, το παράλλαξε όμως ο Ιωάννης Γ΄ ο Βατάτζης (1222-1254), προσθέτοντας ρομφαία στο δεξί του πόδι και υδρόγειο με σταυρό στο αριστερό πόδι του αετού, ενώ παράλληλα μεγάλωσε τις πτέρυγές του και το ράμφος του έγινε ανοικτό, με τη γλώσσα του να κρέμεται, σημάδι της απειλητικότητάς του. Η σημαία αυτή διατηρήθηκε μέχρι τις 15 Αυγούστου 1261, όταν ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος (1261-1282) - ο οποίος και είχε την τύχη να ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη - πρόσθεσε κορώνα πάνω από τα δύο κεφάλια του αετού, στοιχείο το οποίο διατηρήθηκε μέχρι και τη μοιραία εκείνη Τρίτη, 29η Μαΐου 1453, όταν ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής (1432-1481) κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη.
Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο βυζαντινός στόλος χρησιμοποιούσε - κατά τα πρώτα κυρίως χρόνια της Αυτοκρατορίας - διαφορετική σημαία απ' αυτήν που χρησιμοποιούσαν οι χερσαίες δυνάμεις: αρχικά, χρησιμοποιήθηκε λευκή σημαία που έφερε κυανό σταυρό με τέσσερα Β, ένα στην κάθε γωνία του, ενώ αργότερα, αφού επανήλθε ο αετός στην επίσημη βυζαντινή σημαία, και πάλι ο στόλος χρησιμοποιούσε διαφορετική σημαία, η οποία έφερε την εικόνα της Παναγίας, αετό με ανοικτές πτέρυγες και το μονογράφημα του Χριστού. Η σημαία αυτή, αρχικά κόκκινη και, από την εποχή του Νικηφόρου Φωκά (963-969), κυανόλευκη, διατηρήθηκε μέχρι τα χρόνια των Κομνηνών (11ος - 12ος αιώνας).
Μετά την πτώση της Βασιλεύουσας, το δικέφαλο αετό χρησιμοποίησαν ως σύμβολο αρκετά κράτη, ανάμεσά τους η Ρωσική Αυτοκρατορία και διάφορα τευτονικά και φράγκικα κρατίδια. Ο δικέφαλος αετός επιζεί στις μέρες μας στην αλβανική σημαία, ενώ χρησιμοποιούταν και στη γερμανική αυτοκρατορική σημαία μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, απ' όπου τον "δανείστηκε" και τον παράλλαξε η Αυστρία, που χρησιμοποιεί μονοκέφαλο αετό στη σημαία της. Ο δικέφαλος αετός είναι επίσης το έμβλημα του Γενικού Επιτελείου Στρατού (με την επιγραφή "ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ"), του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) της Κύπρου, καθώς και των ποδοσφαιρικών ομάδων ΑΕΚ (Αθλητική Ένωση Κωνσταντινούπολης) και ΠΑΟΚ (Πανθεσσαλονίκιος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών).

Πηγή:ιστολόγιο Αρκολέον

Το Βυζάντιο και οι Νορμανδοί

0 σχόλια

Εκπαιδευτική επίσκεψη 30/3/2011

0 σχόλια

Οι Απόγονοι των ηρώων του '21

2 σχόλια
Με όνομα βαρύ σαν ιστορία οι απόγονοι των αγωνιστών του 1821... κουβαλάνε από γενιά σε γενιά το κληροδότημα της ηρωικής υστεροφημίας που τους άφησαν οι πρόγονοί τους. 
Ενδοξοι αγωνιστές όπως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, ο Ανδρέας Μιαούλης και ο Χατζηγιάννης Μέξης ζουν στο DNA των σύγχρονων Ελλήνων, έτοιμοι να ξεσηκωθούν πάλι όταν και αν οι περιστάσεις το απαιτήσουν. 

Ο Κολοκοτρώνης... της μουσικής
Είναι απόγονος της σημαντικότερης στρατιωτικής και πολιτικής φυσιογνωμίας της Επανάστασης του 1821, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Εχει το ίδιο ακριβώς ονοματεπώνυμο με τον Γέρο του Μοριά, αλλά όχι μόνο. «Εκτός από το βαρύ αυτό όνομα που έχω κληρονομήσει, μοιάζω με τον πρόγονό μου και φυσιογνωμικά, αλλά έχω και κάποια στοιχεία από τον χαρακτήρα του, αφού είμαι κι εγώ λιγάκι επαναστάτης» λέει στην «Espresso» ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, συνθέτης - στιχουργός.
«Ο πρόγονός μου κατάφερε και έκανε πολλά, εμείς δυστυχώς δεν κάναμε τίποτα. Οταν έγινε η απελευθέρωση του έθνους, ρωτήσανε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη τι επιθυμεί να του δώσουνε και αυτός απάντησε “ένα μουλάρι”. Οπότε, το μόνο που μπορώ να πω για τον σημαίνοντα αυτόν άνθρωπο είναι ότι αισθάνομαι περήφανος, αλλά και ανάξιος απόγονος εν δόξει προγόνου μου». 
Το βαρύ όνομα που φέρει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τον έχει διευκολύνει αρκετές φορές στη ζωή του. Οταν είχε παρουσιαστεί στο αυτόφωρο δικαστήριο για τροχαία παράβαση, δεν χρειάστηκε να πληρώσει κανένα πρόστιμο και να δώσει εξηγήσεις. Το μόνο που χρειάστηκε να κάνει ήταν να πει το όνομά του. «Οταν ο πρόεδρος άκουσε το όνομά μου, αναφώνησε: “Ποιον φέρατε να δικάσουμε; Τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη;” Στη συνέχεια με κοίταξε και χαμογελώντας μου είπε “αν και οι πρόγονοί μας κάποτε σε δικάσανε, εμείς σήμερα σε αθωωώνουμε”». 
Επίσης, στις δημόσιες υπηρεσίες όλοι σπεύδουν να εξυπηρετήσουν τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, όπου γίνεται «επανάσταση» για τη σειρά προτεραιότητας και την άμεση εξυπηρέτηση. «Σε οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία, όταν λέω το όνομά μου, οι υπάλληλοι με εξυπηρετούν αμέσως, ενώ δέχομαι καταιγισμό ερωτήσεων».

Από την Μπουμπουλίνα... στα ναυπηγεία 
Στις Σπέτσες, όπου μεγάλωσε και τελικά πέθανε η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, ζει ο πέμπτης γενιάς εγγονός της. Ο Φίλιππος Δεμερτζής-Μπούμπουλης, ναυπηγός στο επάγγελμα και ιδρυτής του μουσείου της καπετάνισσας στο νησί, δηλώνει περήφανος για την προγιαγιά του, αλλά ταυτόχρονα και υπεύθυνος για το όνομα που του κληροδότησε. «Από τις οικογενειακές ιστορίες που έχω ακούσει, η Μπουμπουλίνα ήταν μια γυναίκα εξαιρετικά προοδευτική για την εποχή της. Εμπαινε μέσα στα πλοία και τα διοικούσε σαν άντρας. Διαχειριζόταν τον πλούτο του σπιτιού της με ικανότητα και αγαπούσε τόσο πολύ την Ελλάδα, που δεν δίστασε να δώσει όλη της την περιουσία για τον αγώνα της απελευθέρωσης του έθνους» λέει ο κ. Μπούμπουλης και εξηγεί: «Το μουσείο είναι το σπίτι όπου έζησε η Μπουμπουλίνα. Μέσα σε αυτό βρέθηκαν και διάφορα υπάρχοντά της. Ηταν παρατημένο. Ετοιμο να γκρεμιστεί. Πήρα, λοιπόν, την απόφαση και το αναστήλωσα στη μνήμη της. Αν κρίνω από τις προσωπογραφίες και τα προσωπικά της αντικείμενα, εκτός από σπουδαία αγωνίστρια ήταν και αρχοντογυναίκα». 
Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα γεννήθηκε στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης. Μετά τον θάνατο του πατέρα της επέστρεψε με τη μητέρα της στην Υδρα και αργότερα εγκαταστάθηκαν στις Σπέτσες, όταν η μητέρα της παντρεύτηκε τον καπετάνιο Δημήτριο Λαζάρου-Ορλόφ. «Η συγγένεια μου με την Μπουμπουλίνα προέρχεται από την πλευρά της μητέρας μου. Γι’ αυτό και έχω δύο επίθετα. Επίτηδες κρατάμε οικογενειακώς και το Μπούμπουλης, για να μη χαθεί με το πέρασμα των χρόνων. Για να καταλάβετε, ο παππούς της μαμάς μου ήταν ένας από τους γιους της. Οταν ήμουν μικρός, άκουγα να λένε πως η προγιαγιά μου ήταν μια ατίθαση γυναίκα με πάθος για τη θάλασσα».
Η Μπουμπουλίνα παντρεύτηκε δύο φορές και μεγάλωσε επτά παιδιά. «Ο δεύτερος άντρας της ήταν ο Μπούμπουλης. Χήρεψε στα 40 της χρόνια και κληρονόμησε από αυτόν τεράστια περιουσία. Εκτός από γενναία αγωνίστρια, ήταν και σπουδαία μάνα. Η δική μου μητέρα μου έλεγε πάντα πως ο παππούς της (γιος της Μπουμπουλίνας) της έλεγε ότι η Λασκαρίνα μάθαινε στα παιδιά της να αγαπούνε την Ελλάδα». Δυστυχώς, το τέλος της καπετάνισσας ήρθε μετά από μια οικογενειακή διαμάχη. «Ενας από τους γιους της Λασκαρίνας είχε κλέψει την κόρη ενός Σπετσιώτη για να την πάρει γυναίκα του. Ο πατέρας της κοπέλας κατέφθασε με το σόι του έξω από το σπίτι της Λασκαρίνας. Κουβέντα στην κουβέντα, και αφού η καπετάνισσα εξαπέλυε ύβρεις από το παράθυρο της κάμαράς της, κάποιος σήκωσε την κουμπούρα του και τη σημάδεψε στο μέτωπο» περιγράφει ο κ. Μπούμπουλης και τονίζει: «Είμαι περήφανος που είμαι Ελληνας και που στις φλέβες μου ρέει το ίδιο αίμα με αυτό της Μπουμπουλίνας».

Η TV persona εγγονή του Μιαούλη
Αλυσίδα ολόκληρη από ναυμαχίες και επιχειρήσεις συνθέτουν τον πίνακα της δράσης του ήρωα Ανδρέα Μιαούλη, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Ανδρέας Βώκος.
«Το “Μιαούλης” ήταν μάλλον παρατσούκλι που του είχαν βγάλει οι ναύτες του επειδή τους φώναζε “μια ούλη κουπί”. Εγώ είμαι απόγονος έκτης γενιάς» λέει η δημοσιογράφος Φαίη Βώκου, η οποία εμφανίζεται κάθε Σαββατοκύριακο στο πάνελ της εκπομπής της Σταματίνας Τσιμτσιλή. «Πραγματικά αισθάνομαι περήφανη για τις ρίζες μου, παρ’ όλο που έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε. Η γιαγιά μου μου έλεγε πως ο Μιαούλης ήταν περήφανος άνθρωπος. Πραγματικά στις ημέρες που ζούμε έχω ανάγκη να σκέφτομαι την καταγωγή μου» λέει η όμορφη δημοσιογράφος και συμπληρώνει: «Απόγονοι του προπάππου μου υπάρχουν αρκετοί, ακόμη και στο Περού. Μάλιστα, τα ξαδέλφια μου και οι θείοι μου που ζουν εκεί ζητάνε εδώ και αρκετά χρόνια να αποκτήσουν την ελληνική υπηκοότητα». 

Ο Χατζηγιάννης Μέξης «ζει» στον Χολαργό 
Ενα μικρό μουσείο για χάρη του ήρωα του 1821 Χατζηγιάννη Μέξη έχει μέσα στο σπίτι της στον Χολαργό η Φάτια Μέξη, ο σύζυγος της οποίας ήταν απόγονος τέταρτης γενιάς της ηρωικής οικογένειας από τις Σπέτσες. Οπλα της Επανάστασης, γράμματα υπογεγραμμένα από τον ίδιο τον βασιλιά Οθωνα, επιστολή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, αλλά και το απειλητικό φιρμάνι που έστειλε η τσαρίνα της Ρωσίας Αικατερίνη προς τον σουλτάνο, που τον προειδοποιούσε ότι σε περίπτωση που έκανε κάποιο κακό στον Χατζηγιάννη Μέξη ήταν σαν να τα έβαζε με την ίδια και τον στρατό της, κοσμούν τους τοίχους του σπιτιού. «Το Πολεμικό Μουσείο Σπετσών λειτουργεί μέσα στο αρχοντικό του Χατζηγιάννη Μέξη με όλα του πράγματα. Στο Πολεμικό Μουσείο έχω δώσει πράγματά του και αυτά μου τα ζητάνε, αλλά δεν τα δίνω», αναφέρει στην «Espresso» η Φάτια Μέξη. «Ο Χατζηγιάννης Μέξης καταγόταν από τη Βόρεια Ηπειρο και ο λόγος που τον έκανε να φύγει από την πατρίδα του και να εγκατασταθεί στις Σπέτσες ήταν γιατί ήθελε να ξεσηκώσει τους Ελληνες εναντίον των Τούρκων κατακτητών».
Ο Χατζηγιάννης Μέξης υπήρξε ο σημαντικότερος προύχοντας των Σπετσών. Εκείνον επισκέφτηκε η Μπουμπουλίνα και τον παρακάλεσε να την κάνει καπετάνισσα, αλλά και από εκείνον ζήτησε βοήθεια ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης όταν έψαχνε να βρει χρήματα για να κάνει την Επανάσταση. «Ο Χατζηγιάννης Μέξης ανήκει στα πρωτοκλασάτα ονόματα της Επανάστασης του ‘21 και στενοχωριέμαι που το όνομά του δεν αναφέρεται πουθενά σήμερα. Ο Μέξης αγόρασε στην Μπουμπουλίνα το πρώτο της καράβι και ήταν που κάλεσε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη για να τον παροτρύνει να πάρει τη μεγάλη απόφαση. Στη συνάντησή τους, μάλιστα, στις Σπέτσες ο Μέξης του έδωσε ένα πολύ μεγάλο για την εποχή χρηματικό ποσό προκειμένου να αγοραστούν όπλα και πυρομαχικά που θα βοηθούσαν στον αγώνα. Οταν η κυβέρνηση αντιμετώπιζε προβλήματα, ο Μέξης έστειλε αυτό εδώ το μπαούλο γεμάτο λίρες για να βοηθήσει κι εκείνοι του έστειλαν πίσω το μπαούλο γεμάτο μετοχές. Εφτιαξε σχολείο στις Σπέτσες, ήταν ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος και ήρωας». 

Μ. ΒΑΣΙΛΑΚΑΚΟΥ - Α. ΒΟΥΛΓΑΡΗ - Θ. ΜΑΚΡΟΓΑΜΒΡΑΚΗΣ
Φωτ.: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΟΛΦΟΜΗΤΣΟΣ

Ο σύλλογος των απογόνων των ηρώων της επανάστασης
«Αν βγεις σήμερα στον δρόμο με δυο φωτογραφίες, μία του Ομέρ Βρυώνη και μία του Κολοκοτρώνη, και τις δείξεις στους νέους να τους αναγνωρίσουν, μέχρι που και θα τους μπερδέψουν μεταξύ τους! Κι, όμως, η ιστορία μας είναι ο ομφάλιος λώρος μας, ας μην αποκοπούμε από αυτήν» προτρέπει ο Κώστας Πλαπούτας, πέμπτης γενιάς απόγονος του στρατηγού του ΄21 Δημητρίου Πλαπούτα
ΑΠΟΓΟΝΟΙ των Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη, Παπαφλέσσα, Μπότσαρη, Μαυρομιχάλη, Ζαΐμη, Νοταρά, Πετμεζά και άλλων μορφών της ηρωικής Επανάστασης του ΄21 συνεχίζουν να συγκροτούν σήμερα τον Πατριωτικό Όμιλο Απογόνων Αγωνιστών του 1821 και Ιστορικών Γενών της Ελλάδος.
«Ιδρύθηκε το 1938, με πρωτοβουλία του στρατηγού Αμβρόσιου Φραντζή και άλλων φίλων των ιστορικών αυτών οικογενειών, με πρώτα μέλη του σημαντικούς ανθρώπους- πολιτικούς, στρατιωτικούς και άλλους επιφανείς- της εποχής, που συνήθιζαν τότε να οργανώνουν συγκεντρώσεις τους, σε αίθουσα του ξενοδοχείου “Κing George”, στο κέντρο της Αθήνας. Σήμερα αριθμεί περίπου 150 μέλη, ανάμεσά τους κι επιστήμονες, πρώην πρωθυπουργούς, βουλευτές, υπουργούς και πρεσβευτές, όλοι τους απευθείας απόγονοι, που για να ενταχθούν στον όμιλό μας οφείλουν προηγουμένως να αποδείξουν με γνήσιες έγγραφες μαρτυρίες τους την καταγωγή και συγγένειά τους…», λέει στα «ΝΕΑ» ο σημερινός πρόεδρος του ομίλου κ. Κώστας Πλαπούτας, πέμπτη γενιά από τον στρατηγό του ΄21 Δημήτριο Πλαπούτα.
«Είμαστε λίγοι»
«Ούτως ή άλλως, οι εναπομείναντες απόγονοι είμαστε πια λίγοι, ουσιαστικά γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Υπάρχει, ωστόσο, από παλιά κι ένας “ομφάλιος λώρος”, για τακτικές κοινές δράσεις μας κι επαφές, συμμετοχές μας σε διάφορες εκδηλώσεις. Κι αυτό, μια και οι περισσότεροι πρόγονοί μας είχαν μεταξύ τους φιλικές σχέσεις, τις οποίες και διατηρούμε έως σήμερα, από γενιά σε γενιά. Εμένα, για παράδειγμα, με μεγάλωσε στα πόδια του ένας από τους τελευταίους απογόνους του Κολοκοτρώνη, ο Βλαδίμηρος, που πέθανε το 1973…», θυμάται και σπεύδει να ξεκαθαρίσει: «Δεν λέει κανείς πως θα χρειαστεί να ξαναζήσουμε όπως τότε. Αλλά το να αισθανόμαστε καλά για όσα έκαναν οι πρόγονοί μας είναι πολύ σημαντικό για μας. Προσωπικά, δεν νιώθω τόσο περήφανος για το όνομά μου όσο αισθάνομαι χρέος και ευθύνη να μεταδοθεί αυτή η ιστορία μας στους νεώτερους. Αυτή είναι που μας κρατά ζωντανούς ως έθνος…».

Όταν η Κανάρη γνώρισε τον Μπόταση
«Άλλοι το χαίρονται που με γνωρίζουν, άλλοι πάλι αδιαφορούν στο άκουσμα του ιστορικού ονόματός μου», λέει η Ερασμία Μπόταση- Κανάρη, τρισεγγονή του Κωνσταντίνου Κανάρη, αλλά και σύζυγος του Γεωργίου Μπόταση, επίσης τρισεγγονού του Παναγιώτη Μπόταση, μέλους της πρώτης ελληνικής κυβέρνησης, επί Γεωργίου Κουντουριώτη, το 1823
ΚΑΙ Η ΚΥΡΙΑ Ερασμία Μπόταση-Κανάρη κουβαλά λαμπρό όνομα και μνήμες, και μάλιστα εις διπλούν. «Είμαι εξ αίματος συγγενής, τρισεγγονή του- ναυάρχου του ΄21, μετέπειτα και πρωθυπουργού- Κωνσταντίνου Κανάρη, αλλά όχι μόνο. Συμπτωματικά, στα νεανικά μου χρόνια, γνώρισα και παντρεύτηκα τον Γεώργιο Μπόταση, επίσης τρισεγγονό του Παναγιώτη Μπόταση, μέλους της πρώτης κυβέρνησης της Ελλάδος, επί Γεωργίου Κουντουριώτη, το 1823. Ακριβώς αυτά τα δύο ονόματα ήταν και η “προίκα” μας: και οι δικοί μου και τα πεθερικά μου ενθουσιάστηκαν πάρα πολύ και αυτό μέτρησε ώστε να προχωρήσουμε και στον γάμο μας!», σημειώνει.
«Με τον Κανάρη στον έναν ώμο μου και τον Μπόταση στον άλλον, το βάρος της Ιστορίας είναι για μένα ασήκωτο και σήμερα. Από μικρή, θυμάμαι, στο σχολείο με… τραβούσαν κάθε 25η Μαρτίου, στις γιορτές μ΄ έντυναν με ελληνικές παραδοσιακές στολές, έλεγα ποιήματα και ολόκληρα θεατρικά έργα. Μες στην Ιστορία εγώ βουτηγμένη, έπαιζα τον ρόλο μου και ταυτόχρονα δάκρυζα! Κι από κάτω, όλοι οι γονείς έκλαιγαν κι αυτοί μαζί μου. Την ίδια συγκίνηση εξακολουθώ να νιώθω και στις μέρες μας», αναφέρει και μιλά και για το άγνωστο γαλλικό (!)…σόι της, μέσω του Κανάρη. «Είχε κερδίσει τον θαυμασμό και των Γάλλων, που εκδήλωσαν την επιθυμία να αναλάβουν να σπουδάσουν έναν από τους γιους του. Πράγματι, αυτός έστειλε έξω τον Λυκούργο, που έκανε λαμπρές σπουδές και παντρεύτηκε με Γαλλίδα. Το ζευγάρι απέκτησε και παιδιά, ένα από τα οποία ήταν ο παππούς μου, ο Ναπολέων Κανάρης. Τα υπόλοιπα, ωστόσο, μέλη της οικογένειας έμειναν εκεί, παντρεύτηκαν Γάλλους και Γαλλίδες. Κάποια στιγμή, λοιπόν, όταν η Μελίνα Μερκούρη έγινε υπουργός Πολιτισμού και γνώρισε Κανάρηδες στη Γαλλία, τους προσκάλεσε στα Ψαρά. Έτσι, ξαφνικά, έμαθα κι εγώ ότι έχω εβδομήντα ξαδέλφια Γάλλους, όλοι τους συγγενείς του Κανάρη!».

Σεισμοί και Ελλάδα

0 σχόλια

Αναγνωρίζω τους ήρωες της ελληνικής επανάστασης

0 σχόλια
Παιχνίδι:
 Αναγνωρίζω τους ήρωες της Επανάστασης
αναδημοσίευση από το blog: http://st1kids.blogspot.com/



Η επανάσταση του 1821

0 σχόλια

Ανάκλαση - διάχυση του φωτός

0 σχόλια


Ματζικερτ 1071. Η Αρχή του τέλους

0 σχόλια
Ο Ρωμανός Δ' Διογένης
 Παντού παρακμή
Μετά τον θάνατο του Βασίλειου Β΄, μια σειρά εννέα Αυτοκρατόρων, είχε κατορθώσει μέσα σε 40 χρόνια αυτό που δεν είχαν καταφέρει αναρίθμητοι βαρβαρικοί λαοί επί 650 χρόνια: να διαλύσουν την Αυτοκρατορία. Οι συνοριακές φρουρές σταδιακά αποσύρονταν, τα ανατολικά Θέματα αφέθηκαν στη μοίρα τους.
Ήταν Πρωτοχρονιά του 1068 όταν ο 45χρονος Ρωμανός Διογένης εστέφθη Αυτοκράτωρ Ρωμαίων, ονειροπολώντας να αναβιώσει τη δόξα και τη χαμένη δύναμη της Αυτοκρατορίας, σχεδιάζοντας να απαλλάξει τα Θέματα της Μικράς Ασίας από τις επιδρομές των Σελτζούκων Τούρκων, χωρίς όμως, να διαθέτει τα αξιόμαχα φουσάτα (στρατεύματα) των προηγούμενων Στρατηγών -Αυτοκρατόρων ή την υποστήριξη των πολιτικών της Βασιλεύουσας, οι οποίοι προσπαθούσαν από την πρώτη στιγμή να τον εκθρονίσουν.
 Ο Ρωμανός συγκέντρωσε ένα μεγάλο (για τις δυνατότητες της τότε αυτοκρατορίας)  στρατό  50.000-100.000 ανδρών και βάδισε κατά του αντιπάλου.

 Αμα τα πράγματα πάνε στραβά απ' την αρχή...
Από την έναρξη της εκστρατείας όμως, συνέβαιναν μόνο άσχημα  και ανεξήγητα περιστατικά τα οποία έκαναν να χαθεί περισσότερο το εύθραυστο ηθικό των ανδρών: εκείνο το μαύρο περιστέρι που είχε καθίσει στο χέρι του αυτοκράτορα την ώρα που τα πλοία αναχωρούσαν από την Βασιλεύουσα, η ξαφνική κατάρρευση της βασιλικής σκηνής στον πρώτο σταθμό του στρατεύματος και η ανεξήγητη πυρκαγιά στις βασιλικές σκηνές που είχε καταστρέψει τις πολυτιμότερες αποσκευές του. Ακούστηκαν ψίθυροι για δολιοφθορά, αλλά δεν αποδείχθηκε τίποτα. Όλα αυτά έκαναν τον Ρωμανό να θυμώνει έυκολα και να είναι νευρικός. Ένιωθε παντού τριγύρω του το φάντασμα της προδοσίας να τον κυκλώνει. 
Η αυτοκρατορία πριν το Ματζικέρτ
Η πικρή αλήθεια ήταν ότι, ξεκινώντας την εκστρατεία, ο Ρωμανός είχε αφήσει ακάλυπτα τα νώτα του – τόσο σε πολιτικό, όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο. Στη Βασιλεύουσα τον επιβουλεύονταν και μηχανορραφούσαν, ο Μιχαήλ Ψελλός, ο Καίσαρας Ιωάννης Δούκας και ο συγκλητικός Νικηφόρος Παλαιολόγος. Τον γιο του Ιωάννη Δούκα, Ανδρόνικο Δούκα,  ο Ρωμανός τον είχε πάρει μαζί του σαν όμηρο (Εαν δηλαδή ο Ιωάννης έκανε τίποτα κατά του Ρωμανού, θα τα πλήρωνε όλα ο Ανδρόνικος).

Η μαχη
Με αυτά τα προβλήματα να μαστίζουν το αυτοκρατορικό στρατευμα ο Ρωμαϊκός και ο Σελτζούκικος στρατός συνατήθηκαν στο Ματζικέρτ το 1071 μ.Χ. Η μάχη στην αρχή πήγαινε καλά για τους Βυζαντινούς όμως την πιο κρίσιμη στιγμή κι ενώ η μάχη θα μπορούσε να κερδιθεί, ο Ανδρόνικος Δούκας πήρε ένα μέρος του στρατού κι έφυγε αφήνοντας το Ρωμανό να μάχεται αβοήθητος.
Ο Αλπ Αρσλάν διασκορπά την φρουρά των Βαράγγων
Καθώς η μάχη εξελίσσονταν, το κέντρο του Ρωμανού απέμεινε να μάχεται ολομόναχο, κυκλωμένο από παντού, εναντίον υπεράριθμων αντιπάλων. Οι κατάφρακτοι Καππαδόκες και οι Γερμανοί Βαράγγοι της αυτοκρατορικής φρουράς πούλησαν ακριβά τη ζωή τους, θερίζοντας τους Σελτζούκους ιππείς. Ο ήλιος είχε πλέον δύσει όταν τα τουρκικά βέλη έριξαν νεκρό το άλογο του Ρωμανού. Εκείνος σηκώθηκε όρθιος, συνεχίζοντας τον λυσσώδη, απελπισμένο αγώνα. Οι Βαράγγοι δημιούργησαν γρήγορα έναν προστατευτικό κλοιό με τις τεράστιες ασπίδες τους, σκορπώντας γύρω τους ένα ανόσιο λουτρό αίματος, στοιβάζοντας γύρω τους έναν σωρό από ακρωτηριασμένους και ημιθανείς Τούρκους. Κανείς δεν εγκατέλειψε τη θέση του. Έμειναν όλοι πιστοί μέχρι το αναπόφευκτο τέλος, το οποίο ήλθε μαζί με το σκοτάδι. Ο ίδιος ο Ρωμανός ήταν από τους τελευταίους που έπεσαν. Όχι νεκρός, αλλά αναίσθητος από αιμορραγία, όταν κάποιο ξίφος τον τραυμάτισε βαριά στο χέρι. Ακόμη και τότε, οι πιστοί Βαράγγοι του τον κάλυψαν με τα πτώματά τους, χωρίς να μπορούν να φαντασθούν πόσο πιο ευεργετικό θα ήταν αν τον είχαν αφήσει να πεθάνει στο πεδίο της μάχης.

Η συνάντηση δυο βασιλιάδων
Το ξημέρωμα της επομένης οι Τούρκοι ανέσυραν το σώμα ενός αναίσθητου πολεμιστή, θαμμένου κάτω από σωρούς πτωμάτων στο επίκεντρο της σφαγής. Υπέθεσαν ότι έπρεπε να είναι ο Αυτοκράτορας και τον οδήγησαν ενώπιον του Σουλτάνου. Ο σουλτάνος των Σελτζούκων,  ο Αλπ Αρσλάν (το όνομα του σημαίνει "γενναίο λιοντάρι")αμφέβαλλε ότι αντίκριζε μπροστά του τον Αυτοκράτορα της Ρωμιοσύνης και ζήτησε αποδείξεις για την ταυτότητά του. Οι Έλληνες αιχμάλωτοι εκλήθησαν να αναγνωρίσουν τον ηγέτη τους και τον προσκύνησαν σύσσωμοι. Ανάμεσα στο καταρρακωμένο πλήθος και ο στρατηγός Νικηφόρος Βασιλάκιος, ο πιστός συμπολεμιστής του Ρωμανού από τις εκστρατείες κάποιου ενδοξότερου, οριστικά χαμένου παρελθόντος, ο οποίος έπεσε με λυγμούς στα γόνατά του. Ο Αλπ Αρσλάν αγκάλιασε τον Αυτοκράτορα και του είπε:

«Μη φοβάσαι, βασιλιά. Θα τιμηθείς όπως ταιριάζει στο υψηλό αξίωμά σου».

Συνειδητοποιώντας αμέσως ότι είχε κερδίσει μία μάχη την οποία δεν άξιζε, ο Σουλτάνος συμπλήρωσε: «…διότι είναι απερίσκεπτος όποιος δεν ανησυχεί μήπως μεταβληθεί η καλή του τύχη»… Λόγια θα αποδεικνύονταν προφητικά, όταν μερικούς μήνες αργότερα, θα υφίστατο κι εκείνος τις συνέπειες μίας απερισκεψίας του.
Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, ο Ρωμανός ρωτήθηκε από τον Σουλτάνο πως θα του φερόταν εάν η έκβαση της μάχης ήταν η αντίθετη. Ο Ρωμανός δεν δίστασε να του απαντήσει με ωμή ειλικρίνεια.

«Θα σε υπέβαλλα σε βασανιστήρια».

«Εγώ όμως δεν θα μιμηθώ την σκληρότητά σου», του ανταπάντησε ο Αλπ Αρσλάν.
«Ακούω πως ο Χριστός σας, διδάσκει την συγχώρεση προς τους κακούς, αντιτάσσεται στους υπερήφανους και δίνει χάρη στους ταπεινούς».«Την ειρήνη πρεσβεύει ο Θεός μου, και όχι τον σπαραγμό», παραδέχθηκε ο Ρωμανός. «Αν όμως ήσουν εσύ Χριστιανός θα άφηνες τον λαό σου να υποφέρει ανυπεράσπιστος; Ποιός βοσκός αφήνει τους λύκους να κατασπαράξουν το κοπάδι του;».

Οι συνέπειες της Μάχης
Ο Αλπ Αρσλάν άφησε τον αυτοκράτορα ελεύθερο να φύγει, αφού υπέγραψε μαζί του μια πολύ ευνοϊκή, για την ηττημένη Αυτοκρατορία, συνθήκη. Όμως ο Ιωάννης Δούκας και ο Μιχαηλ Ψελλός δεν υπήρξαν το ίδιο γενναιόδωροι απέναντι στον Ρωμανό όπως ο  Σελτζούκος σουλτάνος. Μετά από λίγο διάστημα συνέλαβαν τον Ρωμανό και τον τύφλωσαν με φρικτό τρόπο για να μη μπορεί να είναι πλέον αυτοκράτορας.





Το τέλος του αυτοκράτορα
Το Βυζάντιο 10 χρόνια μετά την μάχη του Ματζικέρτ 

Όντας πλέον κουρελιασμένο, εξαθλιωμένο και τυφλό ανθρώπινο σκουπίδι, ο μέχρι πριν ένα χρόνο   γοητευτικός άνδρας, σύρθηκε μέχρι την Προποντίδα όπου ξεψύχησε στις 4 Αυγούστου 1072. Είχε βασιλεύσει για 1030 τραγικές ημέρες και στους τελευταίους μαρτυρικούς μήνες της ζωής του είχε υποστεί όλα τα βασανιστήρια καρτερικά και αδιαμαρτύρητα, χωρίς ποτέ να κατηγορήσει οποιονδήποτε από τους ορκισμένους εχθρούς του. Η αυτοκράτειρα Ευδοκία πήρε το πτώμα του και το έθαψε στη νήσο Πρώτη. Μέσα στην ατμόσφαιρα της γενικότερης εθνικής τραγωδίας, αλλά και του προσωπικού της δράματος, η έκπτωτη πλέον Αυγούστα θρήνησε ειλικρινά τον θάνατό του, μετανιώνοντας πικρά για όλη εκείνη την υποστήριξη που θα μπορούσε να του είχε προσφέρει, αλλά δεν το είχε κάνει.
Πηγή
Ιστολόγιο : Αρκολέον

Εισαι εξυπνότερος από έναν χιμπατζή;

1 σχόλια
  • Πόσο πιο έξυπνος νομίζεις ότι είσαι από έναν χιμπατζή;

Παιχνίδι με τις σκιές

0 σχόλια
 Αναδημοσίευση από το wiki: http://gregzer.pbworks.com

Παίξε με τις σκιές
Για να ξεκινήσεις, κάνε κλικ πάνω στο ροζ χερούλι και κρατώντας το
πατημένο σύρε το...

Φως -σκιές

0 σχόλια

Διαφανή -ημιδιαφανή-αδιαφανή

0 σχόλια


Kung Fu master στη γωνία...

0 σχόλια
Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο: http://stin-e-taxi.blogspot.com

Γίνε Kung Fu μαχητής και πάρε μαύρη ζώνη στις ...γωνίες!

Υπολόγισε σωστά τη θέση του αντιπάλου σου, μέτρησε τη γωνία του σε σχέση με εσένα και δώσε πρώτος το καίριο χτύπημα!

Οδηγίες (το παιχνίδι είναι στα αγγλικά):
  • Πάτησε "Ready to play" για να ξεκινήσεις.
  • Επίλεξε το επίπεδο δυσκολίας (καλό είναι να επιλέξεις το 1, αλλά μπορείς να δοκιμάσεις έπειτα και με τα επόμενα).
  • Υπολόγισε πόσες μοίρες είναι η γωνία που στέκεται ο αντίπαλος, πληκτρολόγησε τον αριθμό στο γκρι πλαίσιο κάτω δεξιά και πάτησε "GO".
  • Πρόσεχε: Η μέτρηση γίνεται πάντα προς τα δεξιά. Τα πλαίσια στον κύκλο θα σε βοηθήσουν καθώς είναι 10o το καθένα. Έχε επίσης στο νου σου ότι στο παιχνίδι έχεις μόνο 3 ζωές!

(κλικ στην εικόνα για να μεταβείς στο παιχνίδι)

Βασικοί ορθογραφικοί κανόνες ρημάτων

0 σχόλια

Ασκήσεις πάνω στα σχήματα λόγου

0 σχόλια
Είσαι σε θέση  να ξεχωρίζεις, πότε σε μια πρόταση έχουμε κυριολεξία, πότε μεταφορά, πότε παρομοίωση και πότε προσωποποίηση; Παρακάτω σου δίνεται η ευκαιρία να  τεστάρεις την ικανότητά σου στην αναγνώριση των σχημάτων λόγου.





Κάνε κλικ  εδώ για να μεταφερθείς στις σχετικές ασκήσεις και ακολούθα τις οδηγίες που σου δίνονται για κάθε άσκηση



Μάθε για τα τρίγνωνα

0 σχόλια
Κάνε κλικ στην παρακάτω εικόνα για να μάθεις τα πάντα σχετικά με τα τρίγωνα

του Γιάννη Σαλονικίδη

Ασκήσεις πάνω στα τρίγωνα

0 σχόλια
Κάνε κλικ στην παρακάτω εικόνα για να διαπιστώσεις τις γνώσεις σου πάνω στα τρίγωνα

 

Του Γιάννη Σαλονικίδη

Η Αχαριστία της Ελλάδας έναντι αυτών που την ελευθέρωσαν

0 σχόλια
Όταν ελευθερώθηκε η Ελλάδα από τους Τούρκους (3 Φεβρουαρίου 1830), το νέο κράτος φέρθηκε  με αχαριστία σε αυτούς που το ελευθέρωσαν, αφήνοντας χιλιάδες αγωνιστές να πεινάν με αποτέλεσμα να κλέβουν ή  να ζητιανεύουν για να επιβιώσουν. Όταν ο Κολοκοτρώνης διαμαρτυρήθηκε στην ξένη κυβέρνηση του νεαρού βασιλιά Όθωνα για την κατάσταση, δεν δίστασαν να τον συλλάβουν, να τον δικάσουν και να τον καταδικάσουν σε θάνατο. Από την ομάδα των δικαστών που καταδίκασαν τον Κολοκοτρώνη σε θάνατο δυο δικαστές αρνήθηκαν (προς τιμήν τους) να υπογράψουν την καταδικαστική απόφαση: Ο Γεώργιος Τερτσέτης και ο Αθανάσιος Πολυζωίδης . Λόγω της άρνησης τους να υπογράψουν, οι δυο αυτοί δικαστές πέρασαν κι ίδιοι από δίκη. Τα παρακάτω αποσπάσματα είναι από μια ταινία με θέμα την δίκη του Κολοκοτρώνη και την δίκη των δικαστών. Πιο συγκεκριμένα είναι η ανάκριση του Κολοκοτρώνη και η απολογία του Πολυζωίδη:





Όντως η απολογία του δικαστή αποκαλύπτει το ρόλο που διαχρονικά έχει η Ελλάδα στα σχέδια των ξένων δυνάμεων. Ο σκοπός τους είναι να αντικαταστήσουν την τουρκική τυραννία. να ελέγχουν την κατάσταση στην Ελλάδα βάζοντας μας να τσακωνόμαστε και βυθίζοντας τη χώρα στα χρέη με την σύμπραξη και Ελλήνων.

25η Μαρτίου 1821

0 σχόλια

Αθανάσιος Διάκος 1ο μέρος

0 σχόλια

Αθανάσιος Διάκος 2ο μέρος

0 σχόλια

Ο Κολοκοτρώνης και η μάχη στα Δερβενάκια

0 σχόλια


Αιολική και υδάτινη διάβρωση

0 σχόλια
Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο: http://psamouxos.blogspot.com

Αιολική και υδάτινη διάβρωση.

1) Υδάτινη διάβρωση: Το νερό, είτε λόγω των αδιάλυτων συστατικών που περιέχει είτε λόγω της δικής του κινητικής ενέργειας, διαβρώνει τα χαλαρότερα στρώματα ενός πετρώματος και δημιουργεί έτσι κοιλότητες μικρών συνήθως διαστάσεων.
2)  Αιολική διάβρωση: Ο άνεμος λογω της κινητικής του ενέργειας μεταφέρει διάφορα μικρά κομμάτια πετρωμάτων (σκόνη, χώμα, πέτρες κτλ) αλλάζοντας έτσι τη μορφή της επφάνειας της Γης. 




 
Ο αρχαίος Δίολκος κινδυνεύει από την υδάτινη διάβρωση!

Υδάτινη και Αιολική Διάβρωση

Σημείωση: Προσέξτε τις σημαίες που έχουν τοποθετήσει στην παραλία και τι συμβαίνει!


 Διάβρωση από νερό, αέρα και πάγο
Σημείωση: Το παρακάτω βίντεο έχει διάρκεια 3 περίπου λεπτά και όχι 10 όπως δείχνει.

Γραμματικά φαινόμενα ενότητας"Πνευματικά παιχνίδια"

0 σχόλια
Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο: http://egpaid.blogspot.com/
Επίθετα σε -ος, -ο
Τα επίθετα σε -ος, -ο προέρχονται από τα αρχαία ελληνικά και έχουν δυο καταλήξεις μία για το αρσενικό και για το θηλυκό (κοινή κλίση) και μία για το ουδέτερο
 
Οξύτονο (ενεργός)




Παροξύτονο (αριστούχος)
 
Τα επίθετα σε -ων, -ουσα, -ον προέρχονται από μετοχές της ενεργητικής φωνής ρημάτων της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και κλίνονται όπως βλέπεις παρακάτω:

 
ΜΕΤΑΦΟΡΑ - ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ

Μεταφορά είναι το σχήμα λόγου όπου οι λέξεις που χρησιμοποιούνται χάνουν την πραγματική σημασία τους και αποκτούν μια άλλη έννοια.
Π. χ. χρυσή καρδιά
Παρομοίωση είναι το σχήμα λόγου που θέλοντας να τονίσουμε μια ιδιότητα ενός ουσιαστικού, το παρομοιάζουμε με ένα άλλο που έχει αυτή την ιδιότητα σε μεγαλύτερο βαθμό. Συνήθως χρησιμοποιούμε το σαν και ως.
Π. χ. Από την ντροπή της έγινε κόκκινη σαν παπαρούνα

Είδη γωνιών

0 σχόλια
Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο : http://egpaid.blogspot.com

Γωνία λέγεται το μέρος του επιπέδου που περιορίζεται από δύο ημιευθείες που έχουν κοινή αρχή. Το σημείο Ο λέγεται κορυφή της γωνίας και οι ημιευθείες ΟΑ και ΟΒ λέγονται πλευρές της γωνίας.
H γωνία ονοματίζεται με τρία κεφαλαία γράμματα, όπου το γράμμα της κορυφής μπαίνει στη μέση(ΑΟΒ ή ΒΟΑ), βάζοντας από πάνω του το σύμβολο της γωνίας(^), ή μόνο με το γράμμα της κορυφής(Ο) με από πάνω το σύμβολο της γωνίας, ή με ένα μικρό γράμμα(α) και πάντα το σύμβολο της γωνίας από πάνω του.
Τα είδη των γωνιών είναι η ορθή, η οξεία και η αμβλεία

Για να διαπιστώσουμε τι είδους γωνία είναι χρησιμοποιούμε το γνώμονα ή το μοιρογνωμόνιο


Η ορθή γωνία είναι 90 μοίρες, η οξεία γωνία είναι μικρότερη της ορθής και η αμβλεία μεγαλύτερη της ορθής


 

Μονάδα μέτρησης των γωνιών είναι η γωνία μιας μοίρας, δηλαδή η μία από τις 90 ίσες γωνίες στις οποίες χωρίζεται η ορθή γωνία:1 ορθή=90 μοίρες και 1 μοίρα = 1/90 της ορθής


Το μέγεθος της γωνίας εξαρτάται από το άνοιγμα των πλευρών της και όχι από το μήκος των πλευρών της Π.χ. στο παρακάτω σχήμα η γωνία ΓΟΔ είναι μεγαλύτερη από την ΑΟΒ, γιατί έχει μεγαλύτερο άνοιγμα.



Για να μετρήσεις μία γωνία χρησιμοποίησε το μοιρογνωμόνιο κάνοντας τα παρακάτω:
  • Βάλε το σημάδι που έχει το μοιρογνωμόνιο στο κέντρο του, πάνω στην κορυφή της γωνίας.
  • Βάλε την ένδειξη 0 μοίρες στη μία πλευρά της γωνίας(ίσως να χρειαστεί να προεκτείνεις τις πλευρές της γωνίας)
  • Διάβασε την ένδειξη στην άλλη πλευρά της γωνίας.
Εξασκήσου παρακάτω:




Μπορούμε επίσης να σχεδιάσουμε γωνίες στο μέγεθος που εμείς θέλουμε χρησιμοποιώντας το χάρακα και το μοιρογνωμόνιο:

  • Με το χάρακα χάραξε μια ημιευθεία Αχ

  • Βάλε το μοιρογνωμόνιο έτσι ώστε το κέντρο του να είναι στο Α και η Αχ να περνάει από το 0(μοίρες). Σημείωσε ένα σημείο όπου θέλεις π.χ. στο 70 (μοίρες)
  • Με το χάρακα τώρα χάραξε την ημιευθεία ΑΒ. Η γωνία που σχηματίστηκε θα είναι 70 μοίρες

Δες πώς σχηματίζουμε γωνίες. Κάνε και συ το ίδιο και φτιάξε μια οξεία γωνία




ΠΑΙΞΕ ΜΕ ΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ: Προσπάθησε να βάλεις σωστά τη γωνία ώστε να ποτίσεις το κάθε αντικείμενο

Παιχνίδι σύγκρισης κλασμάτων

0 σχόλια
Διάλεξε κάθε φορά το κατάλληλο σημαδάκι σύγκρισης.Να θυμάσαι ότι για να μπορείς να συγκρίνεις  σωστά τα κλάσματα θα πρέπει να έχουν τους ίδιους παρονομαστές. Δηλάδη πρέπει τα κλάσματα να τα κάνεις ομώνυμα, όπου χρειάζεται. Στη συνέχεια πάτησε το κουμπί "έλεγχος απάντησης" για να δείς αν η απάντησή σου είναι σωστή. Έπειτα, για να προχωρήσεις στο επόμενο, πάτησε το κουμπί "συνέχεια".
Του Κοσμά Αθανασιάδη


Ιστοσελίδα για κατασκευές-δραστηριότητες

1 σχόλια


Ο Αστερίξ και οι Βίκινγκς

0 σχόλια

Αστεριξ- Η έκπληξη του Καίσαρα

0 σχόλια
Η έκπληξη του Καίσαρα - Το άλμπουμ της ταινίας                                                                                                   

Δήμητρα και Περσεφόνη

0 σχόλια
Κλασσικά Εικονογραφημένα – Δήμητρα και Περσεφόνη – http://www.projethomere.com                                                                                                   

Δάφνης και Χλόη

0 σχόλια

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

0 σχόλια

Παπαφλέσσας

0 σχόλια

Καραϊσκάκης

0 σχόλια

Ιππείς Αριστοφάνη

0 σχόλια
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ

Χάρης Λεμονιάς 2010. Από το Blogger.